\documentclass[10pt,a4paper,portrait]{article}
\usepackage[pdftex]{graphicx}
\usepackage[dutch]{babel}
\usepackage{fullpage}
%\usepackage[normalmargins,normalleading,normalsections]{savetrees}
\usepackage{url}

\begin{document}
\begin{center}
Filosofie van Kunstmatige Intelligentie, 2008 \\
0440949 Andreas van Cranenburgh \\
{\em Thu Sep 11 16:50:30 CEST 2008}
\end{center}

%1) Vind je de Turing Test een goede herformulering / operationalisering van de vraag: kunnen machines denken? Waarom (niet)?
\section{De Turing test}
De Turing test stelt dat een machine geacht kan worden intellegent te zijn en
te denken wanneer een jury een menselijke gesprekspartner niet kan
onderscheiden van de machine in een dubbel blinde test (Turing 1950).

\subsection{Als herformulering van de vraag ``kunnen machines denken?"}

De Turing test wordt gespresenteerd als operationalisering voor de vraag ``kunnen
machines denken?''. Ik ben van mening dat de test niet goed aansluit bij deze
vraag, omdat de test puur behaviouristisch is. Er wordt enkel gekeken naar het
gedrag van de computer, niet naar de werking ervan.

Door het defini\"eren van ``denken'' te ontwijken presenteert Turing zich als een
behavourist {\em pur sang}. Zelf zie ik twee mogelijkheden om ``denken'' te
definieren:

\begin{enumerate}
\item Dat wat mensen doen (in tegenstelling tot dieren en levenloze objecten)
\item Dat wat de menselijke geest doet (en mogelijk die van dieren), inclusief
de manier waarop dit gebeurt.
\end{enumerate}

Turing neigt duidelijk naar de eerste definitie, en dat is tevens wat de test
onderzoekt. De test past echter niet bij de tweede definitie, tenzij men de
vraag omdraait, en zich afvraagt of mensen misschien zelf machines zijn? Turing
zag intelligentie als geidealiseerde rationaliteit, mogelijk door zijn
persoonlijke aversie voor hypocrisie en irrationaliteit.\footnote{Hodges (1992)
schrijft: \begin{quote} ``[...] In fact his idea of society was that of an
aggregate of individuals, much closer to the views of democratic individualism
held by J. S. Mill than that of socialists. And to keep his individual self
intact, self-contained, self-sufficient, uncontaminated by compromise or
hypocrisy* was his ideal.''
\end{quote}}

Deze interpretatie is natuurlijk niet noodzakelijkerwijs verbonden met de
Turing test. Men kan in de eerste definitie geloven, en aannemen dat een
computer het gedrag van een mens kan simuleren, op een voor de computer
passende wijze. Echter, om dan de Turing test te gebruiken staat gelijk aan het verwerpen van de
wet van het behoud van energie omdat een illusionist zijn assistent
schijnt te laten verdwijnen (ook al bestaat deze illusie slechts voor het
publiek).

Nee, wanneer er buitengewone beweringen worden gedaan [iemand verdwijnt, een
machine is intelligent], dan zijn buitengewone verklaringen
benodigd.\footnote{Parafrase van: \begin{quote}``And when such claims are extraordinary, that
is, revolutionary in their implications for established scientific
generalizations already accumulated and verified, we must demand extraordinary
proof.'' -- Editorial in The Zetetic (Vol. 1, No.1, Fall/Winter 1976, p
4)\end{quote}} Ongebrijdelde skepsis is geboden! De Turing test vormt echter
een obstructie in deze. Het ongeloof dient tijdelijk te worden afgezworen, men
dient met beperkte informatie te beslissen over zulk een fundamentele vraag als
die van machinale intelligentie.

Een voorbeeld van een buitengewone claim die bij nader inzien verworpen moest
worden is ``der kluge Hans'' \footnote{Zie
\url{http://en.wikipedia.org/wiki/Clever_Hans}}, een paard dat zou kunnen
rekenen, aanvankelijk beschouwd als een bewijs voor de intelligentie van
paarden. Bij nader inzien bleek echter dat zijn baas, overigens zonder opzet,
het paard met lichaamstaal signalleerde dat hij het goede antwoord gegeven had.
Dit is naar mijn mening een aanwijzing dat met alles rekening moet worden
gehouden. Dit kan men zien als een argument tegen de Turing test, omdat deze
intelligentie reduceert tot het maken van een indruk zonder deze nader te
bestuderen.

Verder is het vrij arbitrair om alleen naar taaluitingen te kijken, en
daarmee andere vormen van intelligentie uit te sluiten. Het lijkt erop alsof de
hersenen bij mensen in twee helften zijn verdeeld, waarbij de een zich vooral
met taal bezighoud, en de ander met niet talige aspecten. Er zijn nog veel niet
talige handelingen waar computers moeite mee hebben, zoals het
herkennen van objecten, het plannen van bewegingen en het werken met patronen.
Er is geen reden om aan te nemen dat deze taken minder afhankelijk zijn van
intelligentie dan het gebruik van taal.

Gegeven een grote hoeveelheid data, bijvoorbeeld transcripties van gesprekken
over onderwerpen waar de juryleden bekend mee zijn, kan het mogelijk zijn om de
jury lang genoeg te overbluffen. Vergelijk het aanpassen van Deep Blue tussen
partijen, toen grootmeester Gary Kasparov werd verslagen\footnote{Dat dit mocht was
overigens vooraf overeengekomen, wellicht had Kasparov hier beter niet mee
kunnen instemmen.} (Hamilton \& Garber 1997). Er werden strategi\"en
toegevoegd aan Deep Blue om (door mensen!) geobserveerde zwakheden
van Kasparov te exploiteren. Op eenzelfde wijze zou een ``intelligente''
machine incrementeel verbeterd kunnen worden totdat deze over genoeg informatie
beschikt om de jury om de tuin te leiden -- naast de gebruikelijke methodes
zoals ontwijkende antwoorden en wedervragen wanneer er geen repliek valt te
matchen bij een uiting (Krol 1999).

Als laatste tegenwerping is er nog het paradoxale karakter van de test. Stel
dat een computer glansrijk slaagt voor de Turing test, dan heeft de jury
kennelijk besloten dat de computer menselijker is [overkomt] dan een mens ---
maar kan iets menselijker zijn dan een mens? Echter dan echt doch
nagemaakt?\footnote{Dieren reageren soms op supranormale prikkels --- zo kan
een roodborstje een object met een felrode stip voor een ouder aannemen; het
zou echter een sterk staaltje behaviourisme zijn om te beweren dat menselijke
intelligentie instinctief herkend wordt!}

Toch kan de test nuttig zijn, het vergt namelijk een bijzonder goed programma
om een jury te misleiden.  Maar de test moet naar mijn mening op zichzelf
staan, en niet worden ge\"identificeerd met de vraag of machines kunnen denken.
De vraag is eerder, ``kan deze machine mensen voor de gek houden?''. De
uitkomst zegt naar mijn mening even veel over de mensen (die overtuigd worden)
als over de computer, aangezien de jury bestaat uit mensen, die een subjectief
oordeel zullen vellen.

%2) Welke tegenwerpingen tegen de adequaatheid van de test (dus niet tegen zijn standpunt over de vraag of machines kunnen denken) noemt Turing zelf? Weerlegt hij deze overtuigend? Waarom (niet)?

\subsection{Tegenwerpingen op de test}
Als tegenwerpingen tegen de test noemt Turing dat het voor mensen moeilijk zal
zijn zich voor te doen als computers, doordat bijvoorbeeld rekenvragen met
grote getallen voor een computer geen problemen horen te vormen. Verder noemt
hij dat het voor de computer misschien niet de beste strategie zal zijn om zich
als man voor te doen, maar hier acht hij het niet nodig daar verder op in te
gaan.

Turing noemt deze tegenwerpingen belangrijk, maar noemt geen
oplossingen, vermoedelijk omdat het slechts om details van de spelregels gaat.

%3) Welke positieve argumenten geeft Turing voor zijn verwachting dat er tegen het eind van de 20e eeuw computers zouden zijn die de test zouden doorstaan?
\subsection{Argument voor}

Turing geeft geen specifiek argument voor zijn vertrouwen dat computers voor de
test zullen slagen. Het is eerder een gebrek aan (voor hem) steekhoudende
tegenargumenten dat hem optimisme verschaft. Hij neemt aan dat het vooral een
kwestie van veel programmeren zal zijn. Sinds de publicatie van zijn artikel
zijn er echter verscheidene theoretische en praktische problemen ontdekt bij
het nabootsen van menselijke intelligentie (zoals bijvoorbeeld het frame
probleem, symbol grounding probleem, het parallele karakter van het brein vs.\
computers met slechts enkele processors, common sense knowledge etc.)

%4) Welk van de argumenten tegen zijn eigen standpunt (dat machines zullen kunnen denken) die Turing bespreekt vind je het sterkst? Licht toe.
\subsection{Tegenargument}

Het ``argument van bewustzijn'' vind ik de sterkste tegenwerping tegen het geloof
dat machines zullen kunnen denken. Het klopt dat mensen onderling de ``beleefde
gewoonte'' hebben om aan te nemen dat andere mensen een bewustzijn hebben, maar
dat betekent nog niet dat die gewoonte nergens op gebaseerd is. Mensen zijn
ge\"evolueerd om levende dieren van objecten te onderscheiden. Verder worden
mensen al gauw achterdochtig als iemand wartaal uitslaat, want dan moet worden
aangenomen dat er iets mankeert aan het bewustzijn van de persoon in kwestie.

Turing labelt deze tegenwerping als ``solipsisme''; dit is echter onjuist, het
betreft het ``other minds problem'' (hoewel deze twee problemen verder
filosofisch gezien even onoplosbaar zijn) (Harnad 2004).

%5) In welk opzicht voldoen de chatbots die met het oog op de Turing Test zijn gemaakt niet?
%Zie bijvoorbeeld http://www.loebner.net/Prizef/loebner-prize.html
%voor zulke chatbots. Wat is er nodig om deze bots zo goed te maken dat ze voor de test kunnen slagen? Zou je ze dan als denkend willen omschrijven? Leg uit.

\subsection{Chatbots}
De huidige chatbots slagen nog niet voor de Turing test (Krol 1999). Dit komt omdat het nog
niet altijd lukt om een relevant antwoord te geven op vragen van mensen. Verder
is het vrij moeilijk om een gespreksonderwerp te infereren uit een reeks
uitspraken (de {\em discourse}); de computer geeft zich te kennen door incoherent
over te komen. Ten laatste, en tevens het belangrijkst, er is een ongekende
hoeveelheid kennis over de wereld nodig om op simpele, {\em common sense}
vragen te kunnen antwoorden. Aangezien de chatbots nog geen fysieke belichaming
hebben kunnen ze deze kennis ook niet empirisch vergaren, en is hier veel handwerk
voor nodig.

\subsection{Bronnen}
A.M. Turing, 'Computing Machinery and Intelligence', Mind LIX, no. 2236 (Oct. 1950): 433-60 \\
\url{http://cogprints.org/499/00/turing.html}\\
\\
Stevan Harnad (2004) The Annotation Game: On Turing (1950) on Computing, Machinery, and Intelligence, in Epstein, Robert and Peters, Grace, Eds. The Turing Test Sourcebook: Philosophical and Methodological Issues in the Quest for the Thinking Computer. Kluwer. \\
\url{http://cogprints.org/3322/} \\
\\
Andrew Hodges (1992), Alan Turing: The Enigma. Vintage, Random House.\\
Voor het geciteerde zie: \url{http://www.turing.org.uk/book/extracts/ext2-70.html} \\
\\
Scott Hamilton, Lee Garber, ``Deep Blue's Hardware-Software Synergy,'' Computer, vol. 30, no. 10,  pp. 29-35, October, 1997. \\
\\
Marina Krol, ``Have We Witnessed a Real-Life Turing Test?,'' Computer, vol. 32, no. 3,  pp. 27-30, March, 1999.\\
\end{document}